در حال آماده‌سازی روایت
خدادادزادهEN
استاد مصطفی خدادادزاده با چکش و قلم، مشغول قلم‌زنی نقش بر ورق نقره در کارگاه خود در اصفهانمجموعه‌ای از تصاویر پیوسته که با اسکرول، مراحل قلم‌زنی استاد را نشان می‌دهد.

از هفت‌سالگی، در کارگاه پدر

آنجا که صدای قلم بر نقره، نخستین درسِ زندگی بود؛ در دل خانواده‌ای که نقره‌سازی و مسگری، پیشه‌اش بود.

سفیر هنر قلم‌زنی ایران

نمایشگاه‌هایی در مونترالِ کانادا، کالیفرنیای آمریکا، پاریسِ فرانسه و کشورهای حاشیه خلیج فارس.

تجلی ایمان در کالبد نقره

مشارکت در ساخت ضریح مطهر امام رضا (ع) و ضریح مطهر امام حسین (ع)؛ شانزده سال قلم، بر مقدس‌ترین فلز.

چهره ماندگار قلم‌زنی

تندیس جهانی صنایع‌دستی، و تمبری اختصاصی به نام و نقشِ استاد از سوی پست جمهوری اسلامی ایران.

هنر قلم‌زنی نقره، اصفهان

استادمصطفیخدادادزاده

هفتاد سال تجربه در هنر قلم‌زنی و خلق آثار ماندگار روی فلزات گران‌بها

۷۰
سال قلم بر نقره
۲
ضریح مطهر
۱۳۹۰
چهره ماندگار

برای دیدنِ روایت، اسکرول کنید

زندگی‌نامه و مسیر هنری

روایتِ یک قلم

این مسیر با یک کارگاه شروع می‌شود و به گواهی‌نامه‌ای بین‌المللی می‌رسد؛ اما میانه‌اش شانزده سال قلم زدن بر ورقی است که قرار بود سال‌ها دستِ زیارت بر آن کشیده شود. شش فصل، به ترتیبی که رخ داد.

  1. کودکی و نوجوانی

    میراث خانوادگی در مهد هنر

    نقطه عطفآشنایی با نقره‌سازی و قلم‌زنی، در فضای کارگاهی اصفهان

    نخستین گام‌ها از دل خانواده‌ای هنرمند برداشته شد؛ خانواده‌ای که نقره‌سازی پیشه‌اش بود. آشنایی نزدیک با فنون سنتی نقره‌سازی و قلم‌زنی زیر نظرِ استادی نامدار در اصفهان، و رشد در فضای کارگاه، بنیانِ ذوق و دقت و عشق به هنر را در او شکل داد.

    امروز، در همان کارگاه: دستِ استاد و دستِ نسل بعد، روی یک ورق. عکس، از خودِ کارگاه است نه از آن سال‌ها.
  2. ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۱۱۶ سال

    تجلی ایمان در کالبد نقره

    نقطه عطفمشارکت در ساخت ضریح مطهر امام رضا (ع) و ضریح مطهر امام حسین (ع)، و تأسیس گالری خداداد

    پرافتخارترین دوره‌ی این کارنامه: مشارکت در ساخت ضریح مطهر امام رضا (ع) از ۱۳۷۵ تا ۱۳۷۹، و سپس ضریح مطهر امام حسین (ع) از ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ که در اسفند همان سال در کربلا نصب شد. در امتداد همین سال‌ها، گالری خداداد بنیان گذاشته شد.

    حرم مطهر امام حسین (ع) در کربلا؛ ضریح جدید در ۱۵ اسفند ۱۳۹۱ نصب شد.
  3. ۱۳۸۳

    طلوع در سپهر صنایع دستی

    نقطه عطفتندیس و لوح سپاس روز جهانی صنایع دستی

    تلاش مستمر و نوآوری در طراحی و اجرای آثار، نام او را از کارگاه بیرون آورد. به مناسبت روز جهانی صنایع دستی، تندیس و لوح سپاس وزارت صنایع و معادن به او رسید؛ لوحی که به‌صراحت از «هنرآفرینی در ضریح مبارک ثامن‌الحجج» نام می‌برد.

    تندیس گرامی‌داشت روز جهانی صنایع دستی، تهران، ۲۱ خرداد ۱۳۸۳.
  4. ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵۵ سال

    چهره ماندگار

    نقطه عطفلوح استانداری اصفهان، عنوان چهره ماندگار در رشته‌ی ضریح‌سازی، و تمبر اختصاصی پست ایران

    این دو کلمه را دو نهاد رسمی، با پنج سال فاصله، درباره‌ی او نوشتند: نخست استانداری اصفهان در ۱۳۹۰، و سپس نخستین همایش بین‌المللی هنر و صنایع در ۱۳۹۵ که این‌بار عنوان را ذیل رشته‌ی مشخصِ ضریح‌سازی صادر کرد. در همان همایش، تمبری با نام و تصویر او منتشر شد. اسنادِ هر سه، در بخش «اعتبار و جایگاه هنری» است.

    لوح استانداری اصفهان، ۱۳۹۰، نخستین سندی که این دو کلمه را درباره‌ی او نوشت.
  5. ۱۴۰۲

    پیشگامی در صنعت جواهرات و نقره

    نقطه عطفبرند برتر سال، و لوح تقدیر اتاق اصناف ایران

    توسعه‌ی استانداردهای کیفی و ارتقای مستمر محصولات، عنوان برند برتر سال در صنعت جواهرات و نقره را برای برند خداداد به همراه آورد. در ششمین اجلاس بین‌المللی مدیریت استراتژیک، آذر ۱۴۰۲، لوح تقدیر به نام استاد و تندیس به نام مدیریت گالری نقره خداداد صادر شد.

    تندیس ششمین اجلاس بین‌المللی مدیریت استراتژیک، آذر ۱۴۰۲، صادرشده به نام مدیریت گالری نقره خداداد.
  6. از ۱۴۰۳ تاکنون

    صیانت از اصالت در تراز جهانی

    نقطه عطفثبت نشان جغرافیایی «قلم‌زنی خدادادزاده» و سه گواهی‌نامه‌ی بین‌المللی ایزو

    اعتبارِ امروز زبان دیگری دارد: شماره‌ی گواهی، دامنه‌ی کاربرد، تاریخ انقضا. «قلم‌زنی خدادادزاده» در ۱۹ شهریور ۱۴۰۳ به نام خودِ استاد به‌عنوان نشان جغرافیایی ثبت شد، گواهی شماره‌ی ۱۰۰۴، معتبر تا ۱۴۰۵ و گالری سه استاندارد ایزو را نگه می‌دارد. مسیر همان مسیر است؛ این‌بار روی کاغذی که در هر کشوری خوانده می‌شود.

    گواهی ثبت نشان جغرافیایی «قلم‌زنی خدادادزاده»، اتحادیه صنف صنایع دستی شهرستان اصفهان، شماره‌ی ۱۰۰۴، شهریور ۱۴۰۳.

فصلی که هنوز نوشته می‌شود

کارگاه هنوز باز است و قلم هنوز روی نقره. آنچه از آن بیرون می‌آید، در ادامه‌ی همین صفحه است.

اعتبار و جایگاه هنری

آنچه دیگران گواهی دادند

اعتبار یک قلم‌زن را خودش نمی‌نویسد. آن را نهادهایی می‌نویسند که نامش را در سندی ثبت کرده‌اند، حرم‌هایی که کارش را پذیرفته‌اند، و مطبوعاتی که نیم قرن پیش او را پشت میزِ کار دیده‌اند. این‌ها همان اسناد است.

تمبر اختصاصی۱۳۹۵

ضریح‌سازی

۳۰۰۰ ریال

پست جمهوری اسلامی ایران، به مناسبت نخستین همایش بین‌المللی هنر و صنایع در فرهنگ و تمدن ایرانی اسلامی، تمبری با نام و تصویر استاد منتشر کرد، ذیل رشته‌ی ضریح‌سازی.

  • ۲ضریح مطهر
  • ۱۳۵۶نخستین نمایشگاه در اروپا
  • ۳قاره در کارنامه‌ی نمایشگاهی
  • ۱۰۰٪دست‌ساز
  • استانداری اصفهان
  • وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
  • وزارت صنایع و معادن
  • دانشگاه اصفهان
  • شهرداری اصفهان
  • نماینده ولی فقیه در استان اصفهان
  • پست جمهوری اسلامی ایران
  • بانک مهر اقتصاد
  • اتاق اصناف ایران
  • Maison de l’Iran, Paris
  • House of Iran, Beverly Hills
  • NACI

چهره ماندگار

دو نهاد رسمی، با پنج سال فاصله، همین دو کلمه را درباره‌ی او نوشتند: استانداری اصفهان در ۱۳۹۰، و نخستین همایش بین‌المللی هنر و صنایع در ۱۳۹۵، این‌بار ذیل رشته‌ی مشخصِ ضریح‌سازی.

امانتِ ضریح

قلم زدن بر ورقی که سال‌ها دستِ زیارت بر آن کشیده می‌شود، سنجه‌ی دیگری دارد. این لوح‌ها از حرم است، از منبر، و از بانکی که کار را پشتیبانی کرد؛ و در پایان، قطعه‌ای از سنگِ داخل خودِ ضریح.

نقره، در سفر

زمستان ۱۳۵۶، مرکز خانه‌های ایران او را برای اجرای زنده‌ی قلم‌زنی به خانه‌ی ایران در پاریس فرستاد؛ شماره‌ی ۶۵ خیابان شانزه‌لیزه. دو هفته بعد همان میزِ کار در بورلی هیلز باز شد. این آرشیو، دستِ اول است.

  • اطلاعیه‌ی مطبوعاتی خانه‌ی ایران در پاریسژانویه ۱۹۷۸ · دی ۱۳۵۶

  • میزِ کار، در برابر تماشاگران پاریسیژانویه ۱۹۷۸

  • توضیح کار، برای بازدیدکنندگانژانویه ۱۹۷۸

  • در قابِ عکاسانژانویه ۱۹۷۸

  • غرفه‌ی «شکوهِ قالی ایرانی»ژانویه ۱۹۷۸

  • قلم، بر سینیِ بزرگژانویه ۱۹۷۸

  • شبِ افتتاحیهژانویه ۱۹۷۸

  • UN ARTISAN IRANIEN FACE AUX JEUNES۱۹۷۸ · ۱۳۵۶

  • بروشور نمایشگاه «The Silver Canvas»فوریه ۱۹۷۸ · بهمن ۱۳۵۶

  • صفحه‌ی «THE ARTIST»، زندگی‌نامه‌ی چاپیِ ۱۹۷۸فوریه ۱۹۷۸

  • گزارش شبِ افتتاحیه۸ فوریه ۱۹۷۸

  • اطلاعیه‌ی مطبوعاتی نمایشگاه۸ تا ۲۲ فوریه ۱۹۷۸

  1. پاریس · خانه‌ی ایرانژانویه ۱۹۷۸ · دی ۱۳۵۶
  2. بورلی هیلز · خانه‌ی ایرانفوریه ۱۹۷۸ · بهمن ۱۳۵۶
  3. مونترالمقصد بعدی

تاریخ حرف می‌زند...

کارگاه، امروز

اعتبارِ امروز زبان دیگری دارد: شماره‌ی گواهی، دامنه‌ی کاربرد، تاریخ انقضا. «قلم‌زنی خدادادزاده» به‌عنوان نشان جغرافیایی ثبت شده و گالری سه استاندارد ایزو را نگه می‌دارد.

استاد پشت میز کار، با چکش و قلم بر صفحه‌ی نقره

فعالیت‌های فعلی

ادامه یک میراث هنری

روایت تازه‌ای از خلاقیت و تجربه‌گرایی استاد در نقاشی‌های فاخر؛ همان قلم که هفت دهه بر نقره نشست، این روزها بر بوم می‌نشیند.

۸ بوم · در حال کار

مشاهده همه آثار
  • مینیاتور رنگی؛ جوانی نشسته با ساز و شال صورتی، و چهره‌ی زنی بزرگ در آسمان میان کبوترها و ماه
  • بوم بر زمینه‌ی سیاه با قلم طلایی؛ زنی ایستاده و پیری نشسته با سازی در پیش، در قابی از پرندگان و گل
  • زنی زردپوش نشسته میان آهوها و پرندگان، با ماه بر آسمان و حاشیه‌ی زرد
  • مردی با شولای سبز و عمامه‌ی سپید بر زمینه‌ی روشنِ گچی، طرح در حال کار
  • زنی با شال سرخ و خروسی در پای او، در حاشیه‌ای زرد از گل و پرنده
  • بوم بر زمینه‌ی قهوه‌ای تیره با قلم طلایی؛ نوازنده‌ای نشسته با ساز، و چهره‌ی زنی در بالای قاب
  • مینیاتور رنگی در جنگل؛ مردی سپیدپوش و زنی سرخ‌پوش نشسته میان درختان، با کتاب‌ها و جامی در پیش
  • پانل کاشی قاب‌شده؛ زنی سوار بر اسب میان آهوها و گل‌ها، و شکارچی‌ای که کمانش را کنار گذاشته

این میراث ادامه دارد.

مشاهده همه آثار